ಮಾತಿನ ಮೌಲ್ಯ - ಅಮೂಲ್ಯ..

  ⏩ದೇವಲಪಲ್ಲಿ ಎನ್.ಗಿರೀಶ್ ರೆಡ್ಡಿ 

ಒಂದು ಗಮನಾರ್ಹ ಅಂಶವೆಂದರೆ ಇಂದು ನಾವು ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ, ತಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಬೆಳೆದಿದ್ದೇವೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಇದ್ದೇವೆ. ನಮ್ಮ ಬೆರಳತುದಿಯಲ್ಲೇ ಯಾವುದೇ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಬೇಕಾದರೂ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಅದ್ಬುತ ಅವಕಾಶ ಇಂಟರ್ ನೆಟ್ ಮೂಲಕ ಒದಗಿ ಬಂದಿದೆ. ಮೊಬೈಲ್ ಪೋನ್, ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಗಳಂತು ಮನುಷ್ಯನ ಬದುಕನ್ನೇ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬದಲಾಯಿಸಿವೆ.

ಫೇಸ್ ಬುಕ್, ವಾಟ್ಸಾಪ್, ಟ್ವಿಟರ್, ಇನ್ಸ್ಟ್ರಾಗ್ರಾಮ್, ಟೆಲಿಗ್ರಾಮ್ ಮುಂತಾದ ಆಪ್ ಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಬೇಕಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಮೆಸೇಜ್ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಸಂವಹನ ನಡೆಸುವ ಅವಕಾಶವಿದೆ. ವಾಟ್ಸಾಪ್ ವಿಡಿಯೋ ಕಾಲಿಂಗ್, ಸ್ಕೈಪ್ ಆಪ್ ಮೂಲಕ ಬೇರೆ ದೇಶದಲ್ಲಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೂ ವಿಡಿಯೋ ಚಾಟ್ ಮಾಡುವ ಅನುಕೂಲವಿದೆ. ಆದರೆ ಕೆಲವೇ ದಶಕಗಳ ಹಿಂದೆ ದೂರದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಏನಾದರೂ ಮಾಹಿತಿ ತಿಳಿಸಬೇಕಿದ್ದರೆ ಇದ್ದದ್ದು ಪತ್ರ ವ್ಯವಹಾರ ಮಾತ್ರ. ಇನ್ ಲ್ಯಾಂಡ್ ಅಥವಾ ಪೋಸ್ಟ್ ಕಾರ್ಡ್ ಗಳ ಮೂಲಕ ಪತ್ರ ಬರೆದು ನಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯ, ಅನಿಸಿಕೆಯನ್ನು ನಮ್ಮ ಆಪ್ತರಿಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆದರೆ ಇಂದು ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಸಂವಹನ ಕ್ರಿಯೆಗೆ ಪರ್ಯಾಯ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಒದಗಿಸಿದೆ. 

ಸಂವಹನ ಮಾಡುವ ಮಾರ್ಗಗಳು, ವಿಧಾನಗಳು ಸಾಕಷ್ಟು ಬದಲಾಗಿವೆ. ಕಲ್ಪನೆಗೂ ಮೀರಿದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂವಹನ ಮಾಡುವ ಅವಕಾಶವಿದೆ. ಜನರ ಚಿತ್ರಣವೂ ಬದಲಾಗಿದೆ. ವಿಪರ್ಯಾಸವೆಂದರೆ ಇಂದಿಗೂ ಕೂಡ ಎಲ್ಲಿ, ಏನು, ಹೇಗೆ? ಮಾತನಾಡಬೇಕೆಂಬ ಪರಿಜ್ಞಾನವು ಇಲ್ಲದ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ನಾವು ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಒಂದು ಸರ್ವೇ ಹೇಳುತ್ತದೆ ಶೇ.60ರಷ್ಟು ಜನರಿಗೆ ಸಂವಹನ ಕೌಶಲ್ಯ (ಮಾತುಗಾರಿಕೆ)ದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಹಿಂದುಳಿದಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ವರದಿ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಅದೇ ವರದಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ ಜನ ಬಳಸುವ ಪದಗಳು ಬಹಳ ನಿಷ್ಕಿಯ ಹಾಗೂ ಅಸಂಬದ್ದ ಅಂಶಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದೆ.

ಒಂದು ಬಾರಿ ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶದ ತಿರುಪತಿ ಬಳಿಯಿರುವ ಪೊಲೀಸ್ ತರಬೇತಿ ಅಕಾಡೆಮಿ ಒಂದಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಾಮ ಫಲಕ ಹಾಕಿದ್ದರು. ಅದರಲ್ಲಿ ಈಗಿತ್ತು ಮನಿಷಿನಿ ಬದುಕಿಂಚೇದಿ ನೋಟಿತೊ ಪಿಲ್ಚೆ ಶ್ವಾಸ, ಅಯ್ತೆ ಮಂಚಿ ಮನಿಷಿಗಾ ಬದುಕಿಂಚೇದಿ ಮಾತ್ರಂ ನೋಟಿನುಂಡಿ ವಚ್ಚೆ ಮಾಟ (ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಬದುಕಿಸುವುದು ಉಸಿರಾಟ, ಆದರೆ ಒಳ್ಳೆ ಮನುಷ್ಯನನ್ನಾಗಿ ಬದುಕಿಸುವುದು ಮಾತ್ರ ನಮ್ಮ ಬಾಯಿಂದ ಬರುವ ಮಾತು) ಎಂದು ಬರೆದಿತ್ತು. ಎಂತಹ  ಅರ್ಥಗರ್ಭಿತ ಮಾತಿದು. ಆ ತರಬೇತಿ ಶಾಲೆಗೆ ಬರುವ ಟ್ರೈನಿ ಪೊಲೀಸರು ಸಂವಹನ ಕೌಶಲ್ಯ ಬಗ್ಗೆ ತುಸು ಹೆಚ್ಚು ಮುತುವರ್ಜಿ ಕೊಡಲಿ ಎಂಬ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಆ ತರಬೇತಿ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಒಳಗೆ ಇಂತಹ ಹತ್ತಾರು ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಸಾರುವ ನಾಮ ಫಲಕಗಳನ್ನು ಹಾಕಲಾಗಿತ್ತು. 

ನಮ್ಮ ದೇಶದ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿಗಳಾಗಿದ್ದ ಡಾ.ಎ.ಪಿ.ಜೆ ಅಬ್ದುಲ್ ಕಲಾಂ ಅವರು, ಕಾಲೇಜೊಂದರಲ್ಲಿ ಭಾಷಣ ಮಾಡುತ್ತ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರು ತಮ್ಮ ಗುರಿ ತಲುಪಬೇಕಾದರೆ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಸಂವಹನಕಾರನಾಗಿರಲೇ ಬೇಕು. ಸಾಧನೆಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಹಲವು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಭೇಟಿ ಇರುತ್ತದೆ. ಹಲವು ಸನ್ನಿವೇಶಗಳು ಎದುರಾಗುತ್ತವೆ. ಅಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ನಮ್ಮತ್ತ ಸೆಳೆಯುವ, ಎದುರಿಸುವ ಅಸ್ತ್ರವೆಂದರೆ ಮಾತುಗಾರಿಕೆ ಮಾತ್ರ. ನಾವು ಮಾತುಗಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ವಿಫಲವಾದರಂತು ಸಾಧನೆ ಹಾದಿಯ ನಮ್ಮಿಂದ ಬಲು ದೂರ ಕ್ರಮಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಬಹಳ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅಬ್ದುಲ್ ಕಲಾಂ ಅವರು ಸಂವಹನ ಕೌಶಲ್ಯದ ಅಗತ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ್ದರು. 

ಪ್ರಮುಖ ವಿಷಯವೆಂದರೆ ನಾವು ಸಮಾಜ ಜೀವಿಗಳು. ಸಮಾಜದಲ್ಲಿಯೇ ಜೀವಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವುದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ನೆರೆ ಹೊರೆಯವರು, ಸ್ನೇಹಿತರು, ಬಂಧುಗಳು ಕೂಡ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಂತವರ ಜೊತೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಭಾಂದ್ಯವ ಬೆಳೆಸುವುದು ತೀರ ಅನಿವಾರ್ಯವು ಹೌದು. ಅವರ ಜೊತೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೆ ಅಡಿಪಾಯ ಹಾಕುವುದು ಸಂವಹನ. ಮಾತುಗಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಎಡವಿದರೆ ಸಂಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ ಬಿರುಕುಬಿಟ್ಟು ವಿಶ್ವಾಸ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಸ್ಪಷ್ಟ. 

ಆತ ವ್ಯಾಪರಸ್ಥನಾಗಲಿ, ಸರಕಾರಿ ನೌಕರನಾಗಲಿ, ಖಾಸಗಿ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿರುವವನಾಗಲಿ, ಕಾರ್ಮಿಕ, ರೈತ, ಕೂಲಿ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾದರೂ ಸಂವಹನ ಕೌಶಲ್ಯ (ಮಾತುಗಾರಿಕೆ) ವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಗತ್ಯ. ಬಹುಃಶ ಸಂವಹನ ಕೌಶಲ್ಯ ಇಲ್ಲದೇ ಜೀವನ ಮಾಡಬಹುದು ಎಂದು ಉದಾಹರಿಸಲು ಕೂಡ ಒಂದೇ ಒಂದು ಕ್ಷೇತ್ರವು ಇಲ್ಲ, ಅಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಮಾತಿಗೆ ಮಹತ್ವ ಇದೆ. 

ಶತಮಾನಗಳ ಹಿಂದೆಯೇ ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರು ಮಾತಿನ ಮೌಲ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ವಿಶೇಷವಾದ ಗಮನ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಸಂವಹನದ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕಾಳಜಿ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರೆಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಮಾತಿನ ಬಗ್ಗೆ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಹೊಂದಿದ್ದರೆಂದರೆ ಮಾತಿನ ಕುರಿತು ನೂರಾರು ಗಾದೆ, ನುಡಿಗಟ್ಟುಗಳನ್ನು ರಚನೆ ಮಾಡಿದ್ದರು. 

ಮಾತು ಬಲ್ಲವನಿಗೆ ಜಗಳವಿಲ್ಲ, ಊಟ ಬಲ್ಲವನಿಗೆ ರೋಗವಿಲ್ಲ. ಮಾತೇ ಮುತ್ತು, ಮಾತೇ ಮೃತ್ಯು. ಮಾತು ಮನೆ ಕೆಡಿಸಿತು, ತೂತು ಒಲೆ ಕೆಡಿಸಿತು. ಮಾತು ಆಡಿದರೆ ಹೋಯಿತು, ಮುತ್ತು ಒಡೆದರೆ ಹೋಯಿತು, ಹೀಗೆ ಒಂದೇ ಎರಡೇ  ನೂರಾರು ನುಡಿಗಟ್ಟು, ಗಾದೆ ಮಾತುಗಳು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿವೆ. ಮಾತು ಬಲ್ಲವನಿಗೆ ಜಗಳವಿಲ್ಲ, ಊಟ ಬಲ್ಲವನಿಗೆ ರೋಗವಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಮಾತಿನಂತೆ  ಸರಿಯಾಗಿ, ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ಸಂದರ್ಭಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಮಾತನಾಡುವ ಕೌಶಲ್ಯವಿದ್ದವರಿಗೆ ಜಗಳವೇ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅರ್ಧ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಬರುವುದು ಸಂವಹನದಲ್ಲಿನ ಲೋಪಗಳಿಂದ, ಮಾತಿನ ಶಕ್ತಿ ಇದ್ದವರಿಗೆ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಬರುವ ಪ್ರಶ್ನೆಯೇ ಇಲ್ಲ.  

ಮಾತು ಆಡಿದರೆ ಹೋಯಿತು ಮುತ್ತು ಹೊಡೆದರೆ ಹೋಯಿತು ಎಂಬಂತೆ ಒಮ್ಮೆ ನಮ್ಮ ಬಾಯಿಂದ ಹೊರ  ಹೋದ ಪದ ಯಾರನ್ನು ತಲುಪಬೇಕು ಅವರನ್ನು ತಲುಪಿದ ನಂತರ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಯಾವ ಪರಿಣಾಮವಾದರೂ ಬೀರಬಹುದು. ಒಂದು ಬಾರಿ ಬಾಯಿಂದ ಹೊರಟ ಪದ ವಾಪಸ್ ಪಡೆಯಲು ಖಂಡಿತಾ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅದು ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಅಥವಾ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಯಾವ ಪರಿಣಾಮವಾದರೂ ಬೀರಬಹುದು. 
ಬಹುಃಶ ಇಂತಹ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರು ಮಾತಿನ ಬಗ್ಗೆ ರಚಿಸಿದ್ದ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಯು ಮಾತಿನ ಮಹತ್ವ ಅರಿತು ಜೀವನ ಸಾಗಿಸಲಿ. ಸಂವಹನ ಕೌಶಲ್ಯ ವೃದ್ದಿಸಿಕೊಂಡು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಜೀವನ ನಡೆಸಲಿ ಎಂಬ ಕಲ್ಪನೆಯಿಂದ, ಆದರೆ ಆ ನುಡಿಗಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವರು ಇಂದು ಬಹಳ ವಿರಳ ಎಂಬುವುದು ವಾಸ್ತವ. 
ಈ ಮಾತಿಗೆ ಎಂತಹ ಅದ್ಬುತ ಶಕ್ತಿ ಇದೆ ಎಂದರೆ, ಇದು ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿರ ಸೇರಿಸುವ ಮತ್ತು ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ವಲ್ಪ ಯಾಮಾರಿದರೂ ನಮ್ಮಿಂದ ಅದೇ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ತುಂಬ ದೂರಕ್ಕೆ ಸರಿಸಿಬಿಡುವ ಶಕ್ತಿ ಇದೆ. ಎಷ್ಟೋ ಜನ ತಮ್ಮ ಹತ್ತಿರದ ಸಂಬಂಧಿಕರನ್ನು, ಆಪ್ತ ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು, ತಮ್ಮ ಸಹದ್ಯೋಗಿ, ಸಹಪಾಠಿಗಳನ್ನು ತಮಗೆ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆಯೇ ದೂರಿ ಸರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಕಾರಣ ಸಂವಹನದಲ್ಲಿ ಅನುಸರಿಸಿದ ನೂನ್ಯತೆ ಹಾಗೂ ಮಾತಿನ ಮೇಲೆ ಹಿಡಿತ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು. ನಮ್ಮಿಂದ ತಪ್ಪಾಗಿದೆ ಎಂದು ಗೊತ್ತಾಗುವಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಸಂಬಂಧಗಳು ಮುರಿದು ಬಿದ್ದಿರುತ್ತವೆ. ಅವನ್ನು ಮತ್ತೆಂದು ಜೋಡಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಡ್ಯಾಮೇಜ್ ಆಗಿ ಹೋಗಿರುತ್ತವೆ.
ಖ್ಯಾತ ತತ್ವಜ್ಞಾನಿ ಪೀಟರ್ ಡ್ರುಕ್ಕರ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ನಿಮಗೆ ಎಷ್ಟು ಗೊತ್ತಿದೆ ಎನ್ನುವುದು ಎಷ್ಟು ಮುಖ್ಯವೋ ಹಾಗೆಯೇ ಅದನ್ನು ನೀವು ಹೇಗೆ ಇತರರಿಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತೀರಿ ಎನ್ನುವುದು ಕೂಡ ಅಷ್ಟೇ ಮುಖ್ಯ. ಅವರ ಮಾತಿನ ಒಳಾರ್ಥವೆಂದರೆ ನೀವು ತುಂಬ ಬುದ್ದಿವಂತರು, ಎಲ್ಲಾ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರಗಿಸಿ ಕುಡಿದಿದ್ದೀರಿ. ಆದರೆ ನಾಲ್ಕು ಜನರ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ಮಾತನಾಡುವ ಕೌಶಲ್ಯ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನೀವು ಬುದ್ದಿವಂತರೆಂದು ಹೇಗೆ ಇತರರಿಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ ? ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ವಿಚಾರ ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಹೇಗೆ ತಲುಪಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ ಎಂದು ಪೀಟರ್ ಡ್ರುಕ್ಕರ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಒಮ್ಮೆ ಕೆಲಸದ ನಿಮ್ಮಿತ್ತ ಮುಳಬಾಗಿಲುವಿನತ್ತ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಮಾರ್ಗ ಮಧ್ಯೆ ವಿರುಪಾಕ್ಷಿ ಎಂಬ ಸಣ್ಣ ಹಳ್ಳಿ ಇದೆ. ಆ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾದ ದೇಗುಲವೊಂದಿದೆ. ಹಾಗೆ ದೇವರ ದರ್ಶನ ಮಾಡೋಣ ಎಂದು ಒಳಗೆ ಹೋದೆ. ದೇವಾಲಯದ ಮುಂದೆ ಒಂದು ಸರಕಾರಿ ಶಾಲೆಯಿದೆ, ಆ ಶಾಲೆಯ ಮುಂದೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದ ವಿದ್ಯಾಥರ್ಿ ಬಹುಃಶ 4ನೇ ತರಗತಿ ಇರಬಹುದು. ಆತ ನನ್ನ ಹಿಂದೆಯೇ ದೇಗುಲದ ಒಳಗೆ ಬಂದ. ಬನ್ನಿ ಸಾರ್ ದೇಗುಲ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತ, ನೋಡಿ ಸಾರ್ ಇದು ಮುಖ್ಯ ದೇಗುಲ, ಇದು ಕಲ್ಯಾಣಿ ಎಂದು ಮತ್ತಿತರ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸಿದ. ನಂತರ ನಾನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಡಲು ಹೋದಾಗ ಆ ಹುಡುಗ ಬಂದು ಹಣ ಕೊಡಿ ಎಂದ. ನಾನು ಏಕೆ ಎಂದೇ? ಸಾರ್ ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ದೇವಾಲಯದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸಲಿಲ್ಲವೇ ಎಂದ ನನಗೆ ಆಶ್ವರ್ಯ ಆಯಿತು. ಆ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ಆತ ಕಲಿತಿದ್ದ ಮಾತಿನ ಚಾಕಚಕ್ಯತೆ ಮೆಚ್ಚುವಂತದ್ದು. ಮಾತಿನ ಮೂಲಕ ಹಣ ಸಂಪಾದನೆ ಮಾಡಬಹುದೆಂದು ಆ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ಆತ ಗ್ರಹಿಸಿದ್ದ ಪರಿ ವಿಶೇಷವಾದದ್ದು.
ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮಾತಿನ ಕೌಶಲ್ಯ ಬೆಳೆಯದಿರಲು ಮೂಲ ಕಾರಣ ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಹಾಗೂ ನಾವು ಬೆಳೆದ ಪರಿಸರ. ಪದವಿ, ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಪದವಿ ಪಡೆದವರು ಕೂಡ ಸಂವಹನದಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಹಿಂದಿರುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರು, ಸಹದ್ಯೋಗಿಗಳು, ಸಂಬಂಧಿಕರನ್ನು ಮಾತನಾಡಿಸಲು ಕೂಡ ಮುಜುಗರ, ಭಯ ಸಾಕಷ್ಟು ಜನರಿಗೆ ಆಗುತ್ತದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ನಾನು ಒಬ್ಬ, ಹೊಸಬರನ್ನು ಮಾತನಾಡಿಸಬೇಕಾದರೆ ಎಲ್ಲೋ ಒಂದು ಕಡೆ ಮುಜುಗರದ ಸನ್ನಿವೇಶ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು. ಯಾವುದಾದರೂ ಕಚೇರಿಯ ಒಳಗೆ ಹೊಕ್ಕಬೇಕಾದರೂ ಅಲ್ಲಿದ್ದವರು ನಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಏನೆಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೋ ಎಂಬ ಜಿಜ್ಞಾಸೆ ನನ್ನನ್ನು ಕೂಡ ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಕಾಲ ಕ್ರಮೇಣ ಸಂವಹನದಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿದ್ದರೆ ಜೀವನದಲ್ಲೂ ಹಿಂದೇ ಬೀಳ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಆಲೋಚನೆಯಿಂದ ಇಂದು ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೂ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವ ಮನಸ್ಥಿತಿ ರೂಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.

ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಬೆಳೆದು ಬರುವ ಈ ಭಯ, ಮುಜುಗರ ಎಂಬ ಅಂಶಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಸಂವಹನದಲ್ಲಿ ತೀರ ಹಿಂದುಳಿಯುಂತೆ ಮಾಡಿ ಬಿಡುತ್ತದೆ. ಆ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಎಷ್ಟೋ ಸಂದರ್ಭದಳಲ್ಲಿ ಬರುವ ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಕೈಚೆಲ್ಲಿಬಿಡುತ್ತೇವೆ. ಮಾತುಗಾರಿಕೆ ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಉನ್ನತ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕಾದವರು ಕೆಳಹಂತದಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದು ಜೀವನವೇ ಮುಗಿಸಿ ಬಿಡುತ್ತಾರೆ.
ನನಗನಿಸಿದ್ದಂಗೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸಾತ್ಮಕತೆ ಸಂವಹನ ಕೌಶಲ್ಯವಿರಬೇಕು. ಅಂದರೆ ನಮ್ಮ ಎದುರಿಗೆ ಯಾವ ವ್ಯಕ್ತಿ ಬಂದರು ಆತನ ಜಾತಿ, ಧರ್ಮ, ಬಡವ, ಶ್ರೀಮಂತ ಎಂದು ನೋಡದೆ ಅತ್ಯಂತ ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಮಾತನಾಡಿಸಬೇಕು. ನಮ್ಮ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರಿಗೆ ಅರೇ ಈ ವ್ಯಕ್ತಿ ಏನಪ್ಪ ನಾನು ಪರಿಚಯವಾಗಿದ್ದೇ ಈಗ ಆದರೂ ಇಷ್ಟೊಂದು ಪ್ರೀತಿ, ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಮಾತನಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನಾನೆಂದು ಇಂತಹ ಆತ್ಮೀಯತೆಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿಸಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಂಡಿಲ್ಲ, ನೋಡಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ನಾವು ಮಾತನಾಡುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಬಂದರೆ ಅದರ ಅರ್ಥ ನಾವು ವಿಶ್ವಾಸಾತ್ಮಕ ಸಂವಹನಕಾರಾಗಿದ್ದೇವೆ ಎಂದೇ ಅರ್ಥ. ಇದರ ಪ್ರತಿಫಲವೆಂಬಂತೆ ನಮ್ಮ ಎದುರಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯೂ ಕೂಡ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ನಮಗೆ ಅಗತ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಗೌರವ, ಪ್ರೀತಿ ನೀಡುತ್ತಾನೆ.
ಯಾರನ್ನು ಕೀಳಾಗಿ ಕಾಣದೆ, ಅವಮಾನಿಸದೆ, ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದೆ ಮಾತನಾಡುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಹೆಚ್ಚು ಜನರ ಪ್ರೀತಿ, ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರರಾಗುವುದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಸಮಾಜ ನಮ್ಮ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ತಾಳೇ ಹಾಕುವುದು ನಮ್ಮ ಸಂವಹನ ಶೈಲಿಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ, ನಮ್ಮ ಬಾಯಿಂದ ಬರುವ ಮಾತು ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಹಿರಿಯರು.
ನಿಸರ್ಗವು ನಮಗೆ ಎರಡೂ ಕಿವಿ ಹಾಗೂ ಒಂದು ಬಾಯಿ ನೀಡಿರುವುದು ಎರಡು ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿರದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ತಿಳಿದು, ಒಂದು ಬಾಯಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆ ಮಾತನಾಡಬೇಕು ಎಂಬ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಎಂದು ಖ್ಯಾತ ವಿದ್ವಾಂಸರೊಬ್ಬರು ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅದರರ್ಥ ಅನಗತ್ಯವಾಗಿ ಮಾತಾಡಬಾರದು. ನಮ್ಮ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿ ನಮ್ಮ ಗೌರವಕ್ಕೆ ನಾವೇ ಧಕ್ಕೆ ಉಂಟು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಿಂತ ಸುಮ್ಮನಿರುವುದೇ ಲೇಸು.
ಯಾರಿಗೂ, ಎಂದಿಗೂ ಅವಮಾನ, ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮಾಡುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುವ ಪರಿಪಾಠ ಇರಲೇ ಬಾರದು. ಇದ್ದರಂತು ಅನಗತ್ಯವಾಗಿ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಮೈಮೇಲೆ ಎಳೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರೋಪೆಷನಲ್ ಲೈಪ್ ಮತ್ತು ಪರ್ಸನಲ್ ಲೈಪ್ ಎರಡಲ್ಲೂ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಹತ್ತಿರದವರನ್ನು ದೂರ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಮಾನಸಿಕ ನೆಮ್ಮದಿ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕುತ್ತದೆ.
ಆದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಬಾಯಿಂದ ಒಂದು ಪದ ಆಚೆ ಬರುವ ಮುಂಚೆ ಹತ್ತು ಬಾರಿ ಆಲೋಚಿಸಬೇಕಿದೆ. ಸಂದರ್ಭ, ಸನ್ನಿವೇಶವನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ನಮ್ಮ ಮಾತಿನ ಶೈಲಿ ನಿರ್ಧಾರವಾಗಬೇಕು. ಆಗ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ನಮ್ಮ ಸಾಧನೆಯ ಹಾದಿ ಸುಗಮವಾಗುತ್ತದೆ. ಮಾತಿನ ಮೌಲ್ಯ ಅಮೂಲ್ಯ ಎಂದು ಮನಗಾಣಬೇಕಿದೆ.